بازی زندگی

دیروز

ما زندگی را

به بازی گرفتیم

امروز ، او

ما را ...

فردا ؟

دیشب دوباره

گویا خودم را در خواب دیدم :

در آسمان پر می کشیدم

و لا به لای ابرها پرواز می کردم

و صبح چون از جا پریدم

در رختخوابم

یک مشت پر دیدم

یک مشت پر ، گرم و پراکنده

پایین بالش در رختخواب من نفس میزد

آنگاه با خمیازه ای ناباورانه

بر شانه های خسته ام دستی کشیدم

برشانه هایم

انگار جای خالی چیزی ...

چیزی شبیه بال

احساس می کردم

هر دو متن از قیصر امین پور